อาหารการกิน

จาก TSWiki
DSCF5192.JPG


ว่าด้วยเรื่องอาหารการกินในอเมริกา ที่จริงแล้วก็ไม่ได้ต่างจากอาหารในเมืองไทยเท่าใดนัก

ถ้าเป็นคนกินง่าย กินทุกอย่างที่ขวางหน้า ก็จะสามารถอยู่รอดได้ แถมบางคนอ้วนท้วนสมบูรณ์หนักขึ้นกว่าเดิม

สำหรับคนที่สามารถทำอาหารไทยได้ ก็จะได้เปรียบคนที่ทำอะไรไม่เป็นไปหลายขุมอยู่

ถึงแม้ฝีมือจะเข้าขั้นสุนัขไม่รับประทาน ในเมืองไทย แต่มาอยู่นี่อาจกลายเป็นโปรได้ เพราะฝรั่งไม่สนอยู่แล้ว ขอแค่ได้ชื่อว่าเป็นอาหารไทย มันก็อร่อยแล้ว

ตัวอย่าง

DSCF5538.JPG

โอกาสในการได้จับตะหลิว ก็มีอยู่มากน้อยแล้วแต่เวลาจะอำนวย ส่วนใหญ่จะได้ทำอาหารกันตอน 5 สัปดาห์หลังของ summer program และบ้าน Host family

นอกจากนี้ตอนไปอยู่ prep school แล้วก็อาจจะถูกอัญเชิญให้ไปทำอาหารตามบ้าน faculty ที่ชื่นชอบอาหารตะวันออก เช่น adviser, college counselor, dean ต่าง ๆ

สำคัญมาก

เครื่องปรุง ที่สมควรหาไว้ประดับบ้าน เป็นเครื่องปรุงสามัญประจำครัวไทยเวอร์ชั่นไกลบ้าน ไ้ด้แก่ น้ำปลา น้ำมันหอย ซีอิ้วขาว ซีอิ้วดำ (ถ้าไม่มีไม่เป็นไร) พริก พริกป่น

เครื่องปรุงบางอย่างใช้ร่วมกับอาหารฝรั่งได้ หาได้ตามครัวฝรั่งทั่วไป ไม่ต้องไปถึงร้านเกาหลี ได้แก่ กระเทียม น้ำมันพืช (vegetable oil อย่าไปเรียก soy bean oil ฝรั่งจะไม่เข้าใจ) น้ำตาล เกลือ หัวหอม ไข่ (อันนี้สำคัญมาก)หมู ไก่ กุ้ง ไก่งวง (ถ้าเป็นแบบบดใช้แทนหมูได้)

optional สำหรับคนที่อยากกินหรูขึ้น ได้แก่ น้ำพริกเผา กะทิกระป๋อง (ซื้อมาตุนไว้ได้เยอะ ๆ) วุ้นเส้น มะขามเปียก เครื่องพะโล้ สาหร่าย น้ำพริกแกงแดง แกงเขียว แกงเหลือง เส้นผัดไท ถั่วบด ถั่วเขียว ถั่วแดง แป้งข้าวเจ้า แป้งข้าวเหนียว และอื่น ๆ ที่อาจจะได้ใช้ในโอกาสต่อไป


เมนูแรกที่ถือเป็นภาคบังคับ เป็นพื้นฐานของคนหัดทำอาหารไทยแบบไกลบ้าน คือ ผัดกะเพรา หรือเรียกให้หรูคือ stir fry basil

(กะเพรา:Ocimum sanctum ชื่อไม้ล้มลุก ในวงศ์ Labiatae กลิ่นฉุน ใช้ปรุงอาหาร)

สำหรับปัจจัยหลักที่ทำให้ผัดกะเพรา เป็นผัดกะเพรา ก็คือใบกะเพรา ไม่งั้นก็ไม่ใช่ผัดกะเพรา เป็นผัดอย่างอื่นไป ใบกะเพราหาซื้อได้ทั่วไปตาม Asian market เช่นร้านจีน เกาหลี มีหมด แม้แต่ super market บางที่ก็เอา basil มาขาย หน้าตาอาจจะไม่เหมือนของไทยนัก กลิ่นจะเป็นครึ่ง ๆ กลาง ๆ ระหว่างกะเพรา กับโหระพา แต่ก็ใช้แทนกันได้ เป็นการลดความยุ่งยากลงไปด้วย ในกรณีที่อยากกินผัดโหระพา ก็ใช้ใบเดียวกันนี้แหละ แล้วเปลี่ยนชื่อเอา

หน้าตา basil หรือกะเพราฝรั่ง เป็นแบบนี้

DSCF5184.JPG

ขั้นตอนการทำก็ง่าย ๆ ดังนี้

  • เทน้ำมันพืช ลงบนกระทะ (ใช้แบบเทฟลอนหรือแบบธรรมดา สุดแท้แต่จะหาได้) เปิดไฟแรงสุด (ครัวฝรั่งส่วนใหญ่ใช้เตาไฟฟ้า ไม่ใช้แก๊ส)
  • พอน้ำมันร้อน (ทดสอบด้วยการเอานิ้วจิ้ม เอ้ย ไม่ใช่ ลองโยนกระเทียมลงไปนิดนิง ถ้ามันฟู่ ๆ ก็ใช้ได้) เอากระเทียมสับ หรือบด (ที่สับไว้ก่อนแล้ว ไม่ใช่มาสับตอนนี้) ใส่ลงไป จะได้กลิ่นหอมน่ารัญจวนใจ ถ้ามีชาวต่างชาติที่ไม่คุ้นกับกลิ่นอาหารไทยอยู่ใกล้ แนะนำให้หลบไปก่อน
  • คน ๆ แป๊บนึงให้มันเริ่มเหลือง แล้วก็ใส่พริก (พริกเม็ด ที่ทำให้แตกแล้ว ไม่ใช่พริกป่น) ใส่หมู หรือไก่ หรืออะไรก็ได้ลงไป
  • คนต่ออีกแป๊บนึง ใส่น้ำปลา น้ำมันหอย ซอส ถ้าอยากให้เผ็ดมากเติมพริกได้ พริกป่นก็ได้ ใส่ใบกะเพรา
  • ลืมบอกไปว่า ถ้ามีหัวหอมควรใส่ตั้งแต่เมื่อกี้ ถ้าไม่มีก็ข้ามไปเลย
  • ชิม ปรุง ถ้าคิดว่าแน่จริงไม่ต้องชิม ไม่ต้องปรุง
  • เสร็จแล้ว ง่ายสิ้นดี

เทคนิคสำคัญคือ ใช้กำลังไฟที่แรงพอเหมาะ อย่าใส่น้ำมันเยอะเกินไป แล้วก็อย่าผัดนานเกินไป หมูจะแข็ง และใบกะเพราจะเหี่ยว

หลักสูตรการผัดกะเพราเบื้องต้น สามารถนำไปประยุกต์เป็นผัดอย่างอื่นได้ ตามแต่จินตนาการ เช่น กรณีไม่มีกะเพรา ก็ผัดไปตามปกติ แต่ไม่ต้องใช้กะเพรา ใส่กระเทียมมากขึ้น กลายเป็นหมูผัดกระเทียม